Lombardo oživljava nacionalizam. “Sport” sutra u Ložionici!
Italijanski koreograf Salvo Lombardo izjavio je danas da je komad “Sport”, koji će sutra biti izveden u beogradskoj Ložionici na Beogradskom festivalu igre, deo trilogije inspirisane kultnim baletima 19. veka. Ova produkcija ne samo da rekreira istorijske hitove, već i upozorava na opasnosti nacionalizma relevantne i danas.
Trilogija Luiđija Manzotija
Lombardo je na konferenciji za novinare u Nacionalnoj fondaciji za umetničku igru predstavio trilogiju koja obuhvata rekreacije tri grand baleta: “Excelsior”, “Amor” i “Sport”. Svi su nastali iz pera italijanskog majstora Luiđija Manzotija nakon ujedinjenja Italije 1870. godine. Ovi spektakli, sa stotinama plesača i impresivnim scenografijama, bili su simboli Risorgimenta – talijanskog nacionalnog preporoda.
- “Excelsior” (1881): Trijumf civilizacije nad mrakom, premijerno viđen od 40.000 ljudi.
- “Amor” (1886): Ljubav kao nacionalna snaga.
- “Sport” (1897): Sport kao metafora kolektivne slave.
Istorijski kontekst i simbolika
U doba Manzotija, baleti su nosili snažnu nacionalističku poruku, slaveći italijansku superiornost kroz masovne scene i patriotizam. Lombardo ističe: “Vraćanje tim baletima na savremen način podseća na opasnosti tog nacionalizma, koje prepoznajemo i danas.” Njegova grupa Spell, osnovana 2016, reinterpretira ih kroz sodobni ples, koristeći video-projekcije i minimalističke setove, za razliku od originalnih produkcija koje su koštale ekvivalent milione evra.
Značaj za Beogradski festival igre
Beogradski festival igre, osnovan 1993, jedan je od vodećih u regionu sa preko 20.000 posetilaca godišnje i programom od 50 predstava. Ove godine, u 31. izdanju, Lombardo dolazi nakon uspešnih turneja po Evropi, uključujući Berlin i Torino. Predstava “Sport” u Ložionici (kapacitet 300 sedišta) očekuje potpuno rasprodato – karte nestaju brzo zbog interesovanja za teme savremenog nacionalizma u doba populizma.
Ova trilogija ne samo da bogati lokalnu scenu, već i podstiče diskusije o istoriji umetnosti i politici, pokazujući kako ples može biti ogledalo društva. Posledice? Veći interes za italijansku koreografiju u Srbiji, gde savremeni ples raste za 15% godišnje prema podacima fondacije.
